زلف مشك آيين تو يا عنبر سار1است اين
طرّه2 پرچين تو يا مأمن دلهاست اين
گيسوانت از بنا گوش تو افتاده به دوش
يا كه روز من به هجران يا شب يلداست اين
روي زيباي تو يا خورشيد يا باغ بهشت
يا قمر يا صبح صادق يا يد بيضاست اين
طاق ابروي تو محراب است يا شقّ القمر
مدّ ياسين يا خم سر سوره طاهاست3 اين
مژّه و ابروست يا تير و كمان رستمي
تيغ اسكندر بود يا خنجر داراست4 اين
چشم مست توست يا جادوست يا مشكين غزال
ساتكين مي بود يا نرگس شهلاست اين
لعل لب يا غنچه نشكفته يا گلزار حُسن
پستة خندان بود يا شكّرين حلواست اين
معجز عيسي است يا سر چشمه آب حيات
يا لب جان بخش تو يا لعل روح افزاست اين
اين دهان يا نقطه موهوم يا سرّ خفي5
جوهر فرد6 است يا پيداي ناپيداست اين
خط بود گرد رخت يا هاله بر دور قمر
يا به لوح مصحف7 رويت خط خضراست اين
نخله طور8 است يا طوباست يا شاخ سخن
قامت تو يا قيامت سرو يا بالاست اين
قبله خلق جهان يا كعبه مقصود جان
وادي ايمن بود يا كوي يار ماست اين
بقعة شاه خراسان يا حريم كبرياست
در زمين شد جلوه گر يا سينة سيناست اين
شعر يا عقد گهر اعجاز يا سحر حلال9
منطق «گلزار» يا طوطي شكّر خاست اينگلزار اصفهاني پاورقي1 - عنبر سارا: مشك خالص و بي غش.
2 - طرّه: موي جلو پيشاني - زلف.
3 - ياسين و طه: بترتيب نام سورههاي 36 و 20 قرآن كريم و از نامهاي پيامبر (ص) است.
4 - دارا: مقصود داريوش سوم است كه طي سه جنگ از اسكندر مقدوني شكست خورد و به دست بوس والي بلخ كشته شد و با مرگ او سلسلة هخامنشي منقرض گرديد (330 ق.م.).
5 - سرّ خفي: راز پنهان - لطيفهاي است در دل كه محلّ شهود است.
6 - جوهر فرد: كوچكترين جزء جسم كه به اعتقاد قدما قابل تجزيه و تقيسم نيست و كنايه از دهان معشوق است.
7 - مصحف: قرآن - رساله و دفتري كه حاوي مطالب ديني باشد.
8 - محلة طور: شجرة طور كه براي خورندگان روغن و نان خورش ميروياند (سورة مؤمنون - آية 20) و نيز درختي كه موسي از آن نداي «اني انا الله» شنيد.
9 - سحر حلال: شعر يا نثر عالي - سخن فصيح و بليغ - نيز نام منظومهاي است از اهلي شيراز كه ذو وزنين است.
|
|
|
|