دوش چون دور شب تيره به پايان آمد
نوبت زمزمة مرغ سحرخوان آمد
چشم جان از دم مشكين صبا روشن شد
گويي از مصر ، نسيمي سوي كنعان آمد
چه عجب بوي بهشت از دم بادي كه در او
اثري از شرف خاك خراسان آمد
شرف خاك خراسان همه داني كه زچيست؟
زانكه در خطه او روضه رضوان آمد
مشهد پاك معلاّي امام معصوم
آن كه خاكش زشرف افسر كيوان آمد
آن كه در گلشن مهرش زسر شرط ادب
دست فرّاش صبا مجمره گردان آمد
آن كه درحضرت جاهش زپي قدر و محل
پر طاووس فلك مروحه1 جنبان آمد
آن كه اندر حرم جان محبّان مهرش
مالك چارحد خانه ايمان آمد
وقت انكار عدو سنگ به زير قدمش
از ره معجزه چون موم گدازان آمد
يك طواف درش از قول رسول قرشي
تا به هفتاد حج نافله2 يكسان آمد
مالك ملك حقيقت تويي از صدق و يقين
هم ز قران خبر حجّت و برهان آمد
ناكسي گر به تعصّب حق تو باز گرفت
در كماليّت ذات تو چه نقصان آمد
در نبوت چه زيان آمد اگر روزي چند
اهرمن نامزد تخت سليمان آمد
گر ز خرطبعي ، گوساله پرستيد يهود
زان چه نقصان به سوي موسي عمران آمد3
حسن كاشي آملي پاورقي
1 - مروحه : باد بزن.
2 - نافله : غنيمت، فرزند، عبادات مستحب.
3 - اشاره است به گوساله پرستي قوم يهود وقتي كه حضرت موسي (ع) به كوه طور رفت و سامري گوسالهاي از طلا ساخت و مردم را به گمراهي كشاند (رك : سورة طه، آيات 87 تا 98).
|
|
|
|
Copyright © 2004 "Shamstoos.ir" 